Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους/-ες του Ξενοδοχείου BAUEN

bauen

Έκκληση για διεθνή αλληλεγγύη στο νόμο απαλλοτρίωσης του Ξενοδοχείου BAUEN που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο της Αργεντινής στις 30 Νοεμβρίου 2016 και εναντίον του οποίου ασκήθηκε βέτο από τον Πρόεδρο Μαουρίσιο Μάκρι

Μετά από σχεδόν 14 χρόνια αγώνα, η Γερουσία της Αργεντινής πέρασε έναν νόμο για την απαλλοτρίωση του Ξενοδοχείου BAUEN προς όφελος της κοοπερατίβας εργαζομένων στις 30 Νοεμβρίου 2016. Η ύπαρξη ενός τέτοιου νόμου κατοχύρωσε την αυτοδιαχείριση εκ μέρους των εργαζομένων και δικαίωσε ιστορικά τον αγώνα αυτό, δεδομένου ότι οι πρώην ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου το είχαν χτίσει χρησιμοποιώντας δάνειο από το δημόσιο που παρείχε η γενοκτονική de facto στρατιωτική κυβέρνηση (1976-1983)· αυτό το δάνειο ουδέποτε ξεπληρώθηκε. Πέρα από την ιστορική αποκατάσταση, ο νόμος απαλλοτρίωσης αναγνώρισε τους κοινωνικούς σκοπούς του Ξενοδοχείου BAUEN συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων πρωτοβουλιών βασισμένων στην αλληλεγγύη, και πολιτιστικών δραστηριοτήτων που λαμβάνουν τακτικά χώρα σε αυτό το αυτοδιαχειριζόμενο από τους εργάτες ξενοδοχείο, καθιστώντας το BAUEN ένα σύμβολο για την εργατική αυτοδιαχείριση στην Αργεντινή και σε όλον τον κόσμο. Αλλά ο Πρόεδρος της Αργεντινής Μαουρίσιο Μάκρι στη συνέχεια άσκησε βέτο εναντίον του νόμου απαλλοτρίωσης, βασισμένο σε ψευδή επιχειρήματα που αρνούνται τους κοινωνικούς σκοπούς της κοοπερατίβας, απορρίπτουν την επιστροφή των δημόσιων κονδυλίων και θα αφήσουν άνεργους και ανήμπορους να θρέψουν τις οικογένειές τους, τους 130 εργαζόμενους/-ες. Καλούμε τα μέλη του Κοινοβουλίου και της Γερουσίας της Αργεντινής να απορρίψουν το προεδρικό βέτο και να επικυρώσουν τον νόμο που απαλλοτριώνει το Ξενοδοχείο BAUEN προς όφελος των εργαζομένων του ώστε να αποκατασταθεί αυτή η αδικία, να αποτραπεί η εκδίωξη των εργαζομένων από το ξενοδοχείο και να ενισχυθεί η δημοκρατία μας.

bauen-2012

Το Ξενοδοχείο BAUEN αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές επιχειρήσεις που έχουν ανακτηθεί από τους εργαζομένους στην Αργεντινή. Οι ιδιοκτήτες του, στο πλαίσιο απάτης που άφησε τους εργαζόμενούς/-ές του στο δρόμο στα τέλη του 2001, έκλεισαν το εικοσαώροφο κτίριο που βρίσκεται στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, αφαίρεσαν τα περιουσιακά στοιχεία και το εγκατέλειψαν για περισσότερο από έναν χρόνο, μέχρις ότου μια ομάδα πρώην εργαζομένων κατέλαβε το χώρο στις 21 Μαρτίου 2003. Έτσι ξεκίνησε μια διαδικασία 13 ετών εργατικής αυτοδιαχείρισης που δημιούργησε 130 θέσεις εργασίας κατά την οποία οι εργαζόμενοι του Ξενοδοχείου BAUEN έκαναν μεγάλες επενδύσεις όσον αφορά την επισκευή και την ανακαίνιση της υποδομής του ξενοδοχείου, με ελάχιστη εξωτερική χρηματοδότηση. Το Ξενοδοχείο BAUEN, που υπήρξε κάποτε σύμβολο της διεφθαρμένης εξουσίας της Αργεντινής, έχει γίνει τώρα, υπό εργατική αυτοδιαχείριση, ένας τόπος συνάντησης κινημάτων, ενώσεων και οργανώσεων εργαζομένων. Την τελευταία δεκαετία, το ξενοδοχείο έχει φιλοξενήσει εκατοντάδες συνδιασκέψεις και συζητήσεις, καθώς και ακαδημαϊκές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Το Ξενοδοχείο BAUEN δεν είναι απλά ένα σύμβολο αυτοδιαχείρισης. Οι καταβολές του συνιστούν επίσης ένα σύμβολο συλλογικής μνήμης της διαφθοράς και της συμπαιγνίας μεταξύ της οικονομικής εξουσίας και της γενοκτονικής δικτατορίας που κυβέρνησε και αιματοκύλησε την Αργεντινή από το 1976 έως το 1983. Το Ξενοδοχείο BAUEN κατασκευάστηκε αρχικά στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου που φιλοξενήθηκε στην Αργεντινή το 1978, και χρηματοδοτήθηκε με δάνεια της εθνικής τράπεζας (BANADE) που δεν ξεπληρώθηκαν ποτέ. Συνεπώς υφίσταται ακόμα ένα ανεξόφλητο χρέος προς το δημόσιο. Ο νόμος απαλλοτρίωσης επιτρέπει στην Γερουσία της Αργεντινής να ανακτήσει την ιδιοκτησία του κτιρίου και στη συνέχεια να το μεταβιβάσει στην κοοπερατίβα των εργαζομένων, που το έχει, εν τέλει, ανακτήσει για λογαριασμό της εργατικής τάξης και της κοινωνίας της Αργεντινής. Το προεδρικό βέτο που ακολούθησε, ωστόσο, εμπόδισε την ιστορική αποκατάσταση που υποσχέθηκε η απαλλοτρίωση του Ξενοδοχείου BAUEN, και αντιθέτως καθαγίασε την ατιμωρησία των συνεργών της στρατιωτικής δικτατορίας και τιμώρησε τους εργαζόμενους/-ες που αφιέρωσαν τις προσπάθειές τους, την εργασία τους και τους πόρους τους στην αποκατάσταση αυτού του ξενοδοχείου.

Οι υπογραφές στην έκκληση αντιπροσωπεύουν όσους/-ες στέκονται αλληλέγγυοι/-ες με τους εργαζόμενους/-ες του Ξενοδοχείου BAUEN. Αντιπροσωπεύουν μια έκκληση προς τα Μέλη του Κογκρέσου της Δημοκρατίας της Αργεντινής να επικυρώσουν τον νόμο απαλλοτρίωσης που πέρασαν, επιτρέποντας την συνέχιση της αυτοδιαχείρισης εκ μέρους των εργαζομένων, που αποτελεί παράδειγμα για όλον τον κόσμο.

Για να στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα υποστήριξης στους εργαζόμενους/-ες του Ξενοδοχείου BAUEN: solidaritybauencooperative@gmail.com

Advertisements

Ο ισραηλινός στρατός φυλακίζει τις δύο αντιρρησίες συνείδησης για 4η [ουσιαστικά 5η] φορά

tamars

Όταν θα έχουν εκτίσει την τελευταία ποινή τους, η Ταμάρ Ζεεβί, 19 ετών και η Ταμάρ Αλόν, 18 ετών, θα έχουν περάσει συνολικά 74 ημέρες στη φυλακή εξαιτίας της άρνησής τους να υπηρετήσουν στον ισραηλινό στρατό.

Συνέχεια

Διεθνείς δράσεις διαμαρτυρίας για τη φυλάκιση 2 γυναικών ισραηλινών αντιρρησιών συνείδησης

14906870_1210462595700851_5459219716786823163_n

Η 1η Δεκεμβρίου τιμάται κάθε χρόνο από την Διεθνή των Αντιστεκόμενων στον Πόλεμο (War Resisters International – WRI), ως η Ημέρα των Κρατουμένων για την Ειρήνη. Πολλοί/-ες είναι αντιρρησίες συνείδησης, άλλοι/-ες έχουν φυλακιστεί εξαιτίας μη βίαιων δράσεων ενάντια στον πόλεμο (αναλυτική λίστα κρατουμένων εδώ).

 

Φέτος όμως, με πρωτοβουλία της Mesarvot  (η εβραϊκή λέξη για τους αρνητές, στο θηλυκό γένος), ενός δικτύου ισραηλινών οργανώσεων, ομάδων και ατόμων που υποστηρίζουν τους αντιρρησίες συνείδησης για πολιτικούς λόγους, αλλά και σε συνδιοργάνωση με την WRI,  και τις οργανώσεις Refuser Solidarity Network, Association France Palestine Solidarity και Connection.ev., πραγματοποιήθηκε και ιδιαίτερη καμπάνια ενάντια στη φυλάκιση δύο ισραηλινών γυναικών αντιρρησιών συνείδησης, της Ταμάρ Αλόν και της Ταμάρ Ζεεβί. Η καμπάνια εστίαζε επίσης στο ζήτημα της ισραηλινής κατοχής της Παλαιστίνης και της αγοραπωλησίας όπλων με το Ισραήλ.

tamar_tear-gas Συνέχεια

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις αναγνωρίζουν και απαλλάσσουν ισραηλινή αντιρρησία συνείδησης μετά από 67 ημέρες στη φυλακή

omri

Η αντιρρησίας συνείδησης Omri Baranes. (φωτο Hila Aloni Ohayon)

Μετά από 67 ημέρες σε στρατιωτική φυλακή, η ισραηλινή αντιρρησίας Όμρι Μπαράνες απαλλάχτηκε επίσημα από την θητεία στις IDF («Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας»), την Πέμπτη. Η Μπαράνες, από την πόλη Ρος ΧαΑγίν στο κεντρικό Ισραήλ, αναγνωρίστηκε από μια επιτροπή των IDF ως πασιφίστρια και έτσι απαλλάχτηκε για λόγους συνείδησης. Η επιτροπή αντιρρησιών συνείδησης αρχικά είχε απορρίψει το αίτημά της, οδηγώντας την Μπαράνες να αρνηθεί να υπηρετήσει στο στρατό και να παραμείνει στη φυλακή.

Συνέχεια

Ανακοίνωση Συλλόγου Αντιρρησιών Συνείδησης Τουρκίας (16/7): Να αντισταθούμε στον κύκλο της βίας και τη μιλιταριστική επιβολή

uncut_page_asker_540802286

Τα στρατιωτικά πραξικοπήματα επέφεραν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε κάθε τόπο όπου έλαβαν χώρα. Σε κάθε μέρος όπου ο στρατός πήρε τον έλεγχο δια της βίας, η βία θεσμοθετήθηκε περαιτέρω και οι κοινωνίες που γίνονται μάρτυρες πραξικοπημάτων έχουν εγκλωβιστεί σε κύκλους βίας. Η διαδικασία που ζούμε από τη νύχτα της 15ης Ιουλίου μας κάνει να βιώνουμε ένα είδος αυτού του κύκλου της βίας. Από τη μια πλευρά σενάρια στρατιωτικού πραξικοπήματος τίθενται στην πράξη από το «Συμβούλιο για την Ειρήνη στην Πατρίδα» [Στμ. όπως αυτοαποκλήθηκαν οι πραξικοπηματίες], και από την άλλη πλευρά οι αποκαλούμενες «δημοκρατικές κινήσεις» της κυβέρνησης του AKP είναι στην ατζέντα.

Συνέχεια

Ξανά στη φυλακή οι Ισραηλινές αντιρρησίες συνείδησης Ταϊρ Καμινέρ και Όμρι Μπαράνες

Omri_Tair

Το Ισραήλ έστειλε ξανά στη φυλακή τις αντιρρησίες συνείδησης Ταϊρ Καμινέρ και Όμρι Μπαράνες αυτήν την εβδομάδα. Συγκεκριμένα την Πέμπτη 16 Ιουνίου επιβλήθηκε στην Όμρι Μπαράνες ή τρίτη της ποινή φυλάκισης, αυτή τη φορά 30 ημέρες. Ενώ την Κυριακή 19 Ιουνίου επιβλήθηκε στην Ταϊρ Καμινέρ η έκτη της ποινή φυλάκισης, αυτή τη φορά 45 ημέρες. Και οι δυο τους αρνούνται να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και αρνούνται να συμμετάσχουν στην κατοχή και την καταπίεση των Παλαιστινίων.

Η Ταϊρ Καμινέρ είχε πει: «Όσο επικρατεί ο βίαιος στρατιωτικός τρόπος, απλά θα έχουμε κι άλλες γενιές να μεγαλώνουν με μια κληρονομιά μίσους, η οποία μόνο χειρότερα θα κάνει τα πράγματα. Θα πρέπει να το σταματήσουμε αυτό – τώρα! » (ολόκληρη τη δήλωση άρνησης στράτευσης της Ταϊρ Καμινέρ μπορείτε να διαβάσετε εδώ).

Η Όμρι Μπαράνες στη δική της δήλωση άρνησης στράτευσης είχε δηλώσει μεταξύ άλλων: «Ο στρατός παράγει ένα κύκλο βίας ενώ ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τη χώρα. Πολιτικοί και όσοι ηγούνται του δημόσιου βίου είναι υπεύθυνοι για την δημιουργία αυτού του εγκληματικού θεσμού, με αποτέλεσμα η χώρα μας είναι μιλιταριστική. Η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική και ο στρατός θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της ισραηλινής ζωής.»

Στο facebook έχει ξεκινήσει διαδικτυακή καμπάνια αλληλεγγύης

Συμπληρωματική πηγή: WRI

Συνέντευξη με τον διωκόμενο Τούρκο δημοσιογράφο Ονούρ Ερέμ. Κινδυνεύει με φυλάκιση για συνέντευξη του Ταρίκ Αλί

Onur_Erem

Αποσπάσματα αυτής της συνέντευξης δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς, στο φύλλο 308, το Σάββατο 16 Απριλίου 2016, υπό τον τίτλο «Ο Ερντογάν θεωρεί τους δημοσιογράφους «τρομοκράτες με μολύβι»! »

Η δίκη του Ονούρ Ερέμ ξεκινά την Τρίτη 24 Μαϊου.

Συνέχεια