Ημερομηνία έξωσης για το αυτοδιαχειριζόμενο ξενοδοχείο Bauen στην Αργεντινή

bauen

Το αυτοδιαχειριζόμενο ξενοδοχείο BAUEN (φωτο: Pablo Piovano)

Μετά το βέτο του προέδρου Μαουρίσιο Μάκρι στον νόμο που θα απαλλοτρίωνε [προς όφελος των εργαζομένων] το αυτοδιαχειριζόμενο Ξενοδοχείο Bauen, δικαστήριο όρισε ημερομηνία έξωσης. Αυτό ανακοίνωσαν οι εργαζόμενοι/-ες εξηγώντας ότι “η δικαστής εμπορικών υποθέσεων Πάουλα Ουάλντε διέταξε την επιστροφή του κτιρίου της λεωφόρου Καγιάο 360 στην εταιρία Mercoteles, με διορία έως τις 14 Απριλίου”. Ταυτόχρονα κάλεσαν κοινωνικές, πολιτικές, συνδικαλιστικές οργανώσεις και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να αντισταθούν στο μέτρο, και ανακοίνωσαν ότι θα “συνεχίσουν να αγωνίζονται” όπως το κάνουν εδώ και μιάμιση δεκαετία.

Υπό αυτές τις συνθήκες και μετά την κύρωση του νόμου απαλλοτρίωσης που είχε επιτευχθεί το 2016, οι εργαζόμενοι επαναβεβαίωσαν την “πεποίθησή ότι θα συνεχίσουμε να διαχειριζόμαστε το ξενοδοχείο συνεργατικά, όπως το κάνουμε τα τελευταία 14 χρόνια και θα επιμείνουμε ώστε φέτος το Εθνικό Κογκρέσο να σταθεί ξανά στο πλάι μας, τόσο στη Βουλή, όσο και στη Γερουσία, απορρίπτοντας το προεδρικό βέτο”.

Με σκοπό να χαράξουν “ένα σχέδιο δράσης για την υπεράσπιση του Bauen” οι εργαζόμενοι/-ες κάλεσαν κοινωνικές, πολιτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις σε ανοιχτή συνέλευση την Πέμπτη 9 Μαρτίου στις 6 μ.μ. Ο πρόεδρος της κοοπερατίβας, Φεντερίκο Τοναρέλι, αποκάλυψε πως μέρος αυτού του “σχεδίου δράσης περιλαμβάνει δουλειά με βουλευτές για να απορριφθεί το προεδρικό βέτο”.

Καθώς αυτό το βέτο αφορούσε ολόκληρο το νόμο, χρειάζονται τα δύο τρίτα των ψήφων των βουλευτών για να ξεπεραστεί η προεδρική άρνηση, κάτι που καταρχήν συνιστά δύσκολο σενάριο σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.

Κατά τον Μάκρι, σύμφωνα με αυτά που επικαλέστηκε ακυρώνοντας το νόμο, η απαλλοτρίωση “ωφελεί αποκλειστικά μια συγκεκριμένη ομάδα, χωρίς να μεταφράζεται σε όφελος γενικά για την κοινότητα”. Επιπλέον προειδοποίησε ότι οι κρατικοί πόροι θα μπορούσαν να κατευθυνθούν “σε άλλες ανικανοποίητες ανάγκες και όχι για τις 150 οικογένειες που εξαρτώνται από τις θέσεις εργασίας που παρέχει αυτό το ξενοδοχείο”.

Η απαλλοτρίωση του Bauen την οποία κύρωσε η Γερουσία θα είχε επιτρέψει την παραχώρηση του κτιρίου όπου λειτουργεί η κοοπερατίβα, με περιθώριο 20 ετών για την εξόφληση του δανείου. Οι εργαζόμενοι/-ες ανέκτησαν το ξενοδοχείο μετά το κλείσιμο και την εγκατάλειψή του από τους ιδιοκτήτες του το 2001. Το 2003 συνέστησαν κοοπερατίβα και μέσω αυτής προχώρησαν στην διαχείρισή του, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και σε καιρούς κρίσης οι πρώην υπάλληλοι είναι ικανοί να λειτουργήσουν τις επιχειρήσεις απέναντι στην εκκένωσή τους από τους εργοδότες.

Η κολεκτίβα των εργαζομένων ανέλαβε τις συνέπειες της μετάβασης από ένα μοντέλο εργασίας καπιταλιστικής επιχείρησης, της οποίας ο κοινωνικός σκοπός είναι η μεγιστοποίηση των κερδών, σε άλλο σύστημα βασισμένο στον ιδεολογικό αντίποδα: την συνεργασία και την αλληλεγγύη ως κινητήρια δύναμη και κίνητρο για την εργασία”, είχε δηλώσει ο γενικός γραμματέας του Κόμματος Αλληλεγγύης, Χουάν Κάρλος Χούνιο, την εποχή της κύρωσης της απαλλοτρίωσης.

Πηγή: Pagina 12

Προηγούμενη σχετική ανάρτηση:

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους/-ες του Ξενοδοχείου BAUEN

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους/-ες του Ξενοδοχείου BAUEN

bauen

Έκκληση για διεθνή αλληλεγγύη στο νόμο απαλλοτρίωσης του Ξενοδοχείου BAUEN που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο της Αργεντινής στις 30 Νοεμβρίου 2016 και εναντίον του οποίου ασκήθηκε βέτο από τον Πρόεδρο Μαουρίσιο Μάκρι

Μετά από σχεδόν 14 χρόνια αγώνα, η Γερουσία της Αργεντινής πέρασε έναν νόμο για την απαλλοτρίωση του Ξενοδοχείου BAUEN προς όφελος της κοοπερατίβας εργαζομένων στις 30 Νοεμβρίου 2016. Η ύπαρξη ενός τέτοιου νόμου κατοχύρωσε την αυτοδιαχείριση εκ μέρους των εργαζομένων και δικαίωσε ιστορικά τον αγώνα αυτό, δεδομένου ότι οι πρώην ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου το είχαν χτίσει χρησιμοποιώντας δάνειο από το δημόσιο που παρείχε η γενοκτονική de facto στρατιωτική κυβέρνηση (1976-1983)· αυτό το δάνειο ουδέποτε ξεπληρώθηκε. Πέρα από την ιστορική αποκατάσταση, ο νόμος απαλλοτρίωσης αναγνώρισε τους κοινωνικούς σκοπούς του Ξενοδοχείου BAUEN συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων πρωτοβουλιών βασισμένων στην αλληλεγγύη, και πολιτιστικών δραστηριοτήτων που λαμβάνουν τακτικά χώρα σε αυτό το αυτοδιαχειριζόμενο από τους εργάτες ξενοδοχείο, καθιστώντας το BAUEN ένα σύμβολο για την εργατική αυτοδιαχείριση στην Αργεντινή και σε όλον τον κόσμο. Αλλά ο Πρόεδρος της Αργεντινής Μαουρίσιο Μάκρι στη συνέχεια άσκησε βέτο εναντίον του νόμου απαλλοτρίωσης, βασισμένο σε ψευδή επιχειρήματα που αρνούνται τους κοινωνικούς σκοπούς της κοοπερατίβας, απορρίπτουν την επιστροφή των δημόσιων κονδυλίων και θα αφήσουν άνεργους και ανήμπορους να θρέψουν τις οικογένειές τους, τους 130 εργαζόμενους/-ες. Καλούμε τα μέλη του Κοινοβουλίου και της Γερουσίας της Αργεντινής να απορρίψουν το προεδρικό βέτο και να επικυρώσουν τον νόμο που απαλλοτριώνει το Ξενοδοχείο BAUEN προς όφελος των εργαζομένων του ώστε να αποκατασταθεί αυτή η αδικία, να αποτραπεί η εκδίωξη των εργαζομένων από το ξενοδοχείο και να ενισχυθεί η δημοκρατία μας.

bauen-2012

Το Ξενοδοχείο BAUEN αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές επιχειρήσεις που έχουν ανακτηθεί από τους εργαζομένους στην Αργεντινή. Οι ιδιοκτήτες του, στο πλαίσιο απάτης που άφησε τους εργαζόμενούς/-ές του στο δρόμο στα τέλη του 2001, έκλεισαν το εικοσαώροφο κτίριο που βρίσκεται στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, αφαίρεσαν τα περιουσιακά στοιχεία και το εγκατέλειψαν για περισσότερο από έναν χρόνο, μέχρις ότου μια ομάδα πρώην εργαζομένων κατέλαβε το χώρο στις 21 Μαρτίου 2003. Έτσι ξεκίνησε μια διαδικασία 13 ετών εργατικής αυτοδιαχείρισης που δημιούργησε 130 θέσεις εργασίας κατά την οποία οι εργαζόμενοι του Ξενοδοχείου BAUEN έκαναν μεγάλες επενδύσεις όσον αφορά την επισκευή και την ανακαίνιση της υποδομής του ξενοδοχείου, με ελάχιστη εξωτερική χρηματοδότηση. Το Ξενοδοχείο BAUEN, που υπήρξε κάποτε σύμβολο της διεφθαρμένης εξουσίας της Αργεντινής, έχει γίνει τώρα, υπό εργατική αυτοδιαχείριση, ένας τόπος συνάντησης κινημάτων, ενώσεων και οργανώσεων εργαζομένων. Την τελευταία δεκαετία, το ξενοδοχείο έχει φιλοξενήσει εκατοντάδες συνδιασκέψεις και συζητήσεις, καθώς και ακαδημαϊκές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Το Ξενοδοχείο BAUEN δεν είναι απλά ένα σύμβολο αυτοδιαχείρισης. Οι καταβολές του συνιστούν επίσης ένα σύμβολο συλλογικής μνήμης της διαφθοράς και της συμπαιγνίας μεταξύ της οικονομικής εξουσίας και της γενοκτονικής δικτατορίας που κυβέρνησε και αιματοκύλησε την Αργεντινή από το 1976 έως το 1983. Το Ξενοδοχείο BAUEN κατασκευάστηκε αρχικά στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου που φιλοξενήθηκε στην Αργεντινή το 1978, και χρηματοδοτήθηκε με δάνεια της εθνικής τράπεζας (BANADE) που δεν ξεπληρώθηκαν ποτέ. Συνεπώς υφίσταται ακόμα ένα ανεξόφλητο χρέος προς το δημόσιο. Ο νόμος απαλλοτρίωσης επιτρέπει στην Γερουσία της Αργεντινής να ανακτήσει την ιδιοκτησία του κτιρίου και στη συνέχεια να το μεταβιβάσει στην κοοπερατίβα των εργαζομένων, που το έχει, εν τέλει, ανακτήσει για λογαριασμό της εργατικής τάξης και της κοινωνίας της Αργεντινής. Το προεδρικό βέτο που ακολούθησε, ωστόσο, εμπόδισε την ιστορική αποκατάσταση που υποσχέθηκε η απαλλοτρίωση του Ξενοδοχείου BAUEN, και αντιθέτως καθαγίασε την ατιμωρησία των συνεργών της στρατιωτικής δικτατορίας και τιμώρησε τους εργαζόμενους/-ες που αφιέρωσαν τις προσπάθειές τους, την εργασία τους και τους πόρους τους στην αποκατάσταση αυτού του ξενοδοχείου.

Οι υπογραφές στην έκκληση αντιπροσωπεύουν όσους/-ες στέκονται αλληλέγγυοι/-ες με τους εργαζόμενους/-ες του Ξενοδοχείου BAUEN. Αντιπροσωπεύουν μια έκκληση προς τα Μέλη του Κογκρέσου της Δημοκρατίας της Αργεντινής να επικυρώσουν τον νόμο απαλλοτρίωσης που πέρασαν, επιτρέποντας την συνέχιση της αυτοδιαχείρισης εκ μέρους των εργαζομένων, που αποτελεί παράδειγμα για όλον τον κόσμο.

Για να στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα υποστήριξης στους εργαζόμενους/-ες του Ξενοδοχείου BAUEN: solidaritybauencooperative@gmail.com

Χωρίς σακίδιο στην πλάτη…

 

Ο Ιούλιος του 2011 στο Ισραήλ δε σημαδεύτηκε από κάποιον πόλεμο στη Γάζα, το Λίβανο ή αλλού (άλλωστε δεν ήταν προεκλογική περίοδος…), αλλά αντίθετα από πρωτοφανείς διαδηλώσεις που για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια έθεταν τόσο έντονα τα εσωτερικά κοινωνικά ζητήματα στο πολιτικό προσκήνιο.

Εκατοντάδες χιλιάδες Ισραηλινοί/-ες, κυρίως των μεσαίων στρωμάτων των οποίων η οικονομική κατάσταση επιδεινωνόταν, ανταποκρινόμενοι σε καλέσματα στο facebook βγήκαν επί εβδομάδες στους δρόμους, στις πλατείες, έστησαν σκηνές, αναπαράγοντας ένα μοντέλο κινητοποιήσεων που είχε ξεσπάσει λίγους μήνες πριν στην Ισπανία και μετά στην Ελλάδα («Αγανακτισμένοι»).

Κυρίαρχη αιτία το αυξημένο κόστος στέγασης, αλλά και άλλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Οι κινητοποιήσεις εξαιτίας της κόπωσης, της καταστολής ή ίσως και κάποιων κυβερνητικών υποσχέσεων, κόπασαν το φθινόπωρο. Άφησαν όμως να αιωρείται μια αίσθηση αμφισβήτησης, ανάγκης για αλλαγή και πολιτικής αβεβαιότητας στην έτσι κι αλλιώς κατακερματισμένη ισραηλινή πολιτική σκηνή.

Στο Ισραήλ βέβαια, σε αντίθεση με την Ελλάδα, δε φάνηκε να υπάρχει μια ριζοσπαστική εναλλακτική. Σε κάθε περίπτωση όμως έπρεπε να αποσοβηθεί ο κίνδυνος να εμφανιστεί στο μέλλον.

 

Και η λύση βρέθηκε. Ο 48χρονος τότε δημοσιογράφος Γιαϊρ Λαπίντ, αποφάσισε να εγκαταλείψει την τηλεόραση και να ασχοληθεί με την πολιτική. Γνωστός από την τηλεόραση αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δημοφιλής, εμφανίσιμος, άνετος στο φακό, πολιτικά χαρακτηριζόμενος «μετριοπαθής» (όχι σε ζητήματα βέβαια όπως το παλαιστινιακό…), ήταν ό,τι έπρεπε για να κερδίσει εκείνα τα στρώματα που είχαν απογοητευτεί από τα παραδοσιακά (Λικούντ, Εργατικό) αλλά και νεότερα (Καντίμα) κόμματα. Η αρχική πληροφόρηση ήταν αρκετά ασαφής, αλλά ήδη αναφερόταν πως οι δημοσκοπήσεις έλεγαν ότι αν έφτιαχνε δικό του κόμμα και κατέβαινε στις εκλογές, θα ερχόταν δεύτερος. Και δεν διαψεύστηκαν ως προς αυτό.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2013 το κόμμα του Γιες Ατίντ (Υπάρχει μέλλον) πράγματι ήρθε δεύτερο μετά το Λικούντ, μόνο που πήρε ακόμα περισσότερες έδρες απ’ ό,τι αναμενόταν. Άλλωστε τα στατιστικά δείχνουν ότι δε στηρίχτηκε μόνο στις ψήφους των νέων που ανησυχούν για το αν θα έχουν ένα κεραμμύδι πάνω από το κεφάλι τους, αλλά και των πλουσίων… Σήμερα ο Γιαϊρ Λαπίντ είναι Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνεργασίας…